پسمل مامانی و بابایی

به اندازه ای در دنیای خودمون غرق شدیم که فراموش کردیم دختربچه های سه ساله ای هستن  که از شدت گرسنگی ناشی از جنگ می میرند، برادرهای کم سن و سالی هستن که برای بقای خانواده ی کوچک دو نفره ی خود دزدی میکنندو خاله های بی رحمی  که از یاد می برند مهربانی را...  مهربانی را بیاموزیم... مهربانی کودکی تنهاست... کرم های شب تاب عمر کوتاهی دارن، به یاد داشته باشیم؛ "فرصت زیادی نداریم"... ...

امروز که چهارشنبه بود، روز امام هشتم، امام رضا(ع)، ما توسط مادرجون، که زیارتشون قبول باشه، ساعت شش صبح، به حال و هوای با صفای حرم مطهر سفر کردیم... دست مادرجون درد نکنه... ممنونم... دلم خیلی تنگ شده برای ... ...

شبهای تعطیلی از مامان جون اجازه می گرفتم و عروسکهامو کنارم(معمولا سمت چپ، همونجایی که الان تو رو می خوابونم)می خوابوندم... لندا،لیدا،دنا،دنیا،کاسیلیا،الیزابت،آنت،جری،فلرتشیا،فیلیچیا،لیلی،ببی،نی نی،جیمی،می می...این عروسکها از یه بند انگشت بودن تا تقریبا یک متری...که سوگلیه همشون لندا و لیدا بودن... لندا سوغات مکه بود که حاجی داییم بهم داده بود و لیدا سوغات دبی از بابام...بین خواب چشمامو باز می کردم مطمئن از حضورشون میشدم، روشون و مرتب می کردم و با خیال راحت تری می خوابیدم... این چند روز که هوا کمی سردتر شده، کار من شده همین، نگران عروسکم هستم که لحافشو پس زده، نگران سرما خوردنش میشم، نگران سردشدنش، نگران لرزیدنش... عروسک من، قد تمام عروسکها...

با دیدن زمین بازی و بچه های در حال بازی دیگه دل تو دلت نیست، تو کالسکه بند نمیشی، با همون زبون بی زبونی می فهمونی که دلت می خواد پیاده شی و بری بازی... کاملا درکت می کنم از نظر هیجان کپیه خودمی... تو زمین نمی دونی چیکار کنی، اینور میری اونور میری، با این دوست میشی با اون دوست میشی، شریک خوراکیه بقیه میشی با اینکه خودمون برات خوراکی آوردیم، به بچه ها دست میدی، جیغ میزنی شادی می کنی، میری بالای سرسره و دیگه خیال پایین اومدن نداری... در کل هیجانیه مامانی... همون اول کاری شکوندیش نمیشه یه عکس از جلو ازت گرفت اینقدر که ماشاالله بازیگوشی مامانی عاشق ماشینی ...

نه مهر شب تولد خاله مریم، ابوالفضل و جعبه ی کیک... ابوالفضل و خواب... ابوالفضل و تلویزیون خونه ی مامان جون... ابوالفضل و دختر عمه هاش، خونه ی عمو حافظ دوازدهم مهرماه ابوالفضل و بشقاب... ابوالفضل و اولین سوار شدن بر تاب خونمون... ابوالفضل و جعبه... با کمک این جعبه به جاهایی که نمی تونی دسترسی پیدا کنی هم دسترسی پیدا می کنی... ...

چهارده ماهه که اومدی، اومدی تا دلمون و پر از شادی کنی، اومدی که به زندگیمون شیرینی ببخشی، اومدی که قدمهای نازتو روی چشمای مامان بذاری... چهارده ماهه ی مامان ، چهارده ماهگیت مبارک... اول اومدی توی دلم نشستی                                             بعدش اومدی تو بغلم نشستی حالا اومدی روی چشمام نشستی                  &nbs...

وسط هال دراز کشیدم و خسته از کار روزمره، می بینم که پسری مشتاق بازی و یادگیری، واسه دوری از عذاب وجدان و نگذروندن وقت به بطالت می گم:ابوالفضل مامان برو کتابت و بیار... باورم نمیشه که بره یه راست سراغ کتاب حمومش، میاره، میگیره جلوم که بخونمش، منم مات این همه داناییش میشم، ورق میزنه... به صفحه ی حموم رفتن شخصیت داستان میرسیم... می گم:ابوالفضل من با بابا میره حموم، آب بازی... با اشتیاق میره به سمت حموم... و من انگشت به دهان... دیروز با مکافات فراوان تونستم ناخنهای پا و دست راستتو بگیرم... بلال هم خوردی زیرشون سیاه شده... می خوام با زبون خوش بهت بفهمونم که ناخنهای بلند خوب نیستن و باید گرفتشون... وسط پند و اندرز مادرانه هس...

مراحل بلال خوری به روایت تصویر... و ادامه  دارد... ششم مهرماه نودویک ...

امروز بردمت پارک...چه خوشحالی می کردی... قربون ذوق کردنت برم من... تا گذاشتمت زمین دویدی عاشق سرسره ای ولی از تاب بدت میاد دوست داری با بچه ها ارتباط برقرار کنی با نی نیه پشت دوز داری بازی می کنی مثل بابایی به ماشین علاقه داری قربون راننده ی من   ...

دو روز مونده به جشن خاله، خاله خسته از کارها، ثبت نام دانشگاه، سفارشات مربوط به مراسم، خوابیده، مامان جون داره به عمه فهیمه تعریف می کنه خوبه ابوالفضل کسی خوابه سراغش نمیره، یه دفعه دیدم ابوالفضل با گوشت کوبی که از کشوی آشپزخونه برداشته روان و دوان به سوی خاله ی خوابه از همه جا بی خبر میره، خدا رو شکر سریع تونستم خودمو برسونم، وگرنه خاله یه چیزیش میشد، وقتی به هدفت نرسیدی یه مشت نثار خاله کردی... پنجم می خواستیم بریم خونه ی خاله منا برای زیارت قبولی، مامان جون پیشنهاد میده من ابوالفضل و نگه دارم شما راحت برین شام، دلمون نیومد، رفتیم خونه ی خاله منای تمیز و با سلیقه، خیلی تلاش کردم که چیزی و نشکونی... خلاصه بعد از شام زود بلند شدیم قب...